Laat ik het maar gewoon toegeven: de meeste tantra is behoorlijk ‘man-vrouw’-gericht. Op de plek waar ik 16 jaar geleden mijn tantra-vuurdoop had en vervolgens jarenlang vele retreats volgde, werden bijvoorbeeld alle duo-meditaties per definitie in een man-vrouwduo gedaan. Op andere plekken was het al niet veel anders.

Ook in mijn eigen workshops ging het vele jaren op deze manier. Ik wist als hetero-cisvrouw niet beter en ik kreeg ook geen tegengeluiden dat het anders moest of kon.

De laatste jaren is er echter meer aandacht gekomen voor zaken als inclusiviteit en genderneutraliteit. De roep om minder hetero-normatief te werken is sterker geworden en dit soort maatschappelijke ontwikkelingen zijn ook van invloed op tantra.

Zelf voel ik intussen meer dan voorheen een wens om hierin mee te (kunnen) bewegen. Tegelijkertijd merk ik dat ik ook nog wat terughoudend ben.

Deze blog is een eerste poging om dit vraagstuk nader te onderzoeken en ik vraag je om dit samen met mij te doen.

Wie gaat met wie?
In de tantraworkshops die ik geef, doen deelnemers allerlei soorten meditaties en oefeningen. Soms doen ze dat op zichzelf, soms in een groepje en soms in een tweetal. Hierbij beginnen deelnemers meestal op zichzelf maar is er na enige tijd de mogelijkheid om oogcontact met hun maatje te maken of om tot fysiek contact te komen. In de meeste gevallen is dit met kleren aan en sowieso gebeurt het zonder seksuele handelingen.

Lange tijd liet ik voor dit soort duo-meditaties altijd alleen maar man-vrouwkoppels vormen. Ik zorgde voor een balans in het aantal mannen en vrouwen en meestal kwam dat allemaal goed. Alleen als we door omstandigheden een teveel aan mannen hadden, hadden we een probleem. Hierover zo meer.

Intussen zijn de dingen wat veranderd. Zo laat ik in langere retreats soms juist bewust mannen met mannen en vrouwen met vrouwen werken en laat ik op steeds meer momenten ‘het toeval’ bepalen wie met wie een duo vormt. Deelnemers kunnen dan dus zowel met een man als met een vrouw uitkomen. In tantra kun je immers ontdekken dat je levensenergie in verbinding met íedereen kan stromen en dat dit niet gender-afhankelijk is. En hoe langer je in tantra bezig bent, hoe meer je naar de laag van non-dualiteit kunt gaan, waarbij de man-vrouwindeling er in feite niet meer toe doet.

Man-man is een ‘dingetje’…
Toch weet ik dat veel mensen dit anders ervaren en zeker als ze net met tantra beginnen. Vooral voor mannen lijkt het gender-verhaal een ‘dingetje’ te kunnen zijn.

Zo heb ik al vaak genoeg (de overwegend hetero-)mannen in mijn workshops horen zeggen dat ze het liefst een meditatie met een vrouw doen. Vrijwel alle mannen lijken ook met die verwachting naar een tantraworkshop te komen. Áls een man dan toch met een man uitkomt, dan kan dat voor een ervaren tantraman zeker ook oké zijn (en soms zelfs super waardevol), maar een veelgehoorde mannenuitspraak is toch dat ‘het met een man zelden/nooit zo gaat stromen als met een vrouw’.

Anders voor vrouwen
Bij vrouwen ligt dit meestal anders. Sommige vrouwen willen graag een meditatie of oefening met een man doen, maar er zijn ook genoeg vrouwen die dat juist extra spannend vinden en daarom net zo graag of zelfs liever met een vrouw uitkomen. En er zijn vrouwen voor wie het niet zoveel uitmaakt. Daar waar veel mannen bij voorkeur met een vrouw willen verbinden, maakt het vrouwen gemiddeld genomen minder uit. Dat wil trouwens niet zeggen dat vrouwen makkelijker zijn als het gaat om partnerkeuze. Bij een mannelijke partner zijn zij vaak een stuk kritischer (‘wil ik deze man in mijn nabijheid hebben?’) dan andersom.

Weerstand
Ik merk dat ik moeite heb met de selectieve voorkeur van mannen. Er komen gedachten in me op als: ‘Dus.. jij als man wil niet met een man verbinden maar van de vrouwen verwacht je wel dat zij openstaan voor connecten met een man?’ En: ‘Wat is er in hemelsnaam mis met het verbinden met een man?’

Naast een gevoel van irritatie, merk ik ook een vrees in mezelf op. En dit geldt vooral voor introductieworkshops met beginners. Ik ben bang dat wanneer ik daar de partnerkeuze helemaal willekeurig laat gebeuren en nieuwe mannelijke deelnemers hierbij met een man gaan uitkomen, zij teleurgesteld gaan zijn en nooit meer terugkomen.

Deze angst zorgt er voor dat ik in workshops voor beginners tot nu toe tóch kies voor het vormen van man-vrouwkoppels.

Man-vrouw is toch gewoon ideaal?
Jaren geleden zou ik trouwens geroepen hebben: ja maar, de combinatie van een man en een vrouw is energetisch toch ook het meest ideaal? Dat is toch de combinatie waarin de energie het makkelijkst gaat stromen? Een overtuiging die volgens mij de meeste hetero’s hebben..

Intussen heb ik echter al vaak genoeg een meditatie met een vrouw gedaan om te weten dat dat niet waar is. Ja, voor het aangaan van een seksuele relatie maakt gender voor het gros van de mensen wél wat uit. Maar dat is niet waar het in tantraworkshops over gaat. Een energetische verbinding kan vele kleuren hebben en of ‘het gaat stromen’ hangt vooral af van je eigen mate van openheid. Niet van het geslacht of de gender van de ander.

Tegelijkertijd kunnen de meeste beginnende mannen in tantra dit wellicht nog niet zien of ervaren. Vanuit hun eigen hetero-perspectief lijken zij  te verwachten dat ze in een tantraworkshop vooral met vrouwen gaan verbinden. Ook zijn ze mogelijk nog erg zoekende als het gaat om de balans van mannelijke en vrouwelijke energie in zichzelf. Onveiligheid, angst voor homoseksuele gevoelens of gewoon niet gewend om andere mannen écht dichtbij te laten, dit zijn zo wat zaken waarvan ik me kan voorstellen dat ze meespelen.

Het is overigens niet zo dat vrouwen nou zo veel ‘verder’ hierin zijn, maar op intimiteit tussen vrouwen ligt in onze cultuur nu eenmaal veel minder een taboe.

Mijn vragen aan jou
Ik ben ontzettend benieuwd wat jij van dit alles vindt. Ook omdat ik merk dat deze thematiek voor mij nog best nieuw is. Ik ben opgegroeid in een hetero-normatieve omgeving en vanuit persoonlijke ervaring zou ik er niet snel aan gedacht hebben dat er méér is dan het geijkte ‘mannetje-vrouwtje’ perspectief. Dus ik zie vast nog allerlei percepties over het hoofd.

Allereerst ben ik benieuwd of mannen bovenstaande beschreven weerstand tegen een meditatie met een man herkennen. Wat zijn, als man, jouw overtuigingen over het energetisch en/of fysiek verbinden met een andere man? Wat zijn jouw persoonlijke ervaringen hiermee? Welke inzichten heb je hierover via tantra al opgedaan? Hebben mannen hier volgens jou iets ‘te doen’ en zo ja, wat dan? En is het haalbaar om dit al in een eerste kennismakingsworkshop van ze te vragen?

En vervolgens (een vraag voor iedereen): moet ik mijn angst voor kritiek van teleurgestelde deelnemers loslaten en het vanzelfsprekende werken in man-vrouw koppels laten gaan, óok gewoon al tijdens introductieworkshops? En als ik dat allemaal ga doen, moet ik dan misschien ook op andere manieren aandacht besteden aan gender en inclusiviteit? Moet ik verder ook het apart werken met mannen en vrouwen, zoals we in retreats regelmatig doen, opgeven of moet ik dat misschien op een andere manier vormgeven?
Of… vind jij juist dat ik moet blijven werken vanuit de traditionele ‘man-vrouw-indeling’ en het genderneutrale werken moet overlaten aan andere mensen die hier veel meer expert en ervaringsdeskundige in zijn dan ik?

Man, vrouw, non-binair, hetero, homo, bi, trans en iedere andere mogelijks levensvorm: hoe kijk jij hier tegenaan?

Webinar
Wil je meedenken over dit thema of gewoon alleen maar luisteren? Op maandagavond 19 julie geef ik een webinar over dit thema!

Ik zie jullie reacties tegemoet, hieronder, tijdens het webinar of privé naar wendy@blissyourbody.nl.

Meld je hier aan voor de nieuwsbrief.
Je ontvangt gratis het Shiva Shakti Spel, waarin je kennismaakt met allerlei actieve meditaties!

Dank je wel! Check je mailbox om je aanmelding te bevestigen.